⭕ #Mohammad_Abu_Tair : une « Exécution lente » L’Association des prisonniers #Palestiniens dénonce l’« Exécution lente » de #Mohammad_Abu_Tair, détenu de 75 ans, à la section souterraine de « #Rakevet » dans la prison de #Ramla, qui équivaut à une exécution lente.

Jaffa to Jerusalem. Tower of the 40 Martyrs, Ramleh between 1950 and 1977.
Matson Photo Service
1 slide : color ; 2 x 2 in.

#Jaffa #Jerusalem #the40Martyrs,Ramleh #MatsonPhotoService #Ramla #Israel #Matson #Ramlah #photography

https://www.loc.gov/item/2019705372/

“ #Gaza に向かおうとして #Israel 兵に乗り込まれた #Madleen 号 は、月曜日の夕方、 #Israel の #Ashdod に陸揚げされた。

#GretaThunberg と他の11人の活動家は #Ramla の #prison に移送される。

その後、彼らはイスラエルから #deported される。

レオ・コレア/AP”

元の投稿: https://bsky.app/profile/did:plc:ydy6va5nnmokui55ermv7nni/post/3lr74egmofc2m

Quoting Odeh Bisharat, a Palestinian writer and social activist, currently op-ed columnist for Haaretz and Al-Atikhad newspapers:

[…] Europe slaughtered the Jews, and instead of paying for its crimes, it expelled those who remained. In the book Unrepentant (Hebrew title: Al Da’at atzmo) Nurit Gertz brings the words of Amos Kenan, who said: "The debt that the free world owes to the Jews, it easily threw onto the necks of the Arabs."

[…] At critical junctures, Israel's leadership chose the racist West. Even today, most Israelis prefer Donald #Trump, the racist, antisemitic with dictatorial tendencies.

[…] With all due respect to the “Jewish Genius”, the vast majority of the weapons that cause death and destruction in the region are American. It's time to say to the Americans: Enough, let us breathe.

Bisharat is discussing the historical context of the Israeli occupation of Palestine, focusing on the role of European antisemitism and the current reliance on American weaponry. Reflecting on the 1948 events in #Ramla, as depicted by Yoram Kaniuk in book title 1948 (Tasha"h), he argues that the displacement of Palestinians was influenced by Europe's desire to rid itself of Jewish populations following the #Holocaust. He contends that the Balfour Declaration itself stemmed from a similar racist sentiment.

This historical context, where Europe sought to solve its "Jewish problem" at the expense of Palestinians, continues to play out today, with the majority of weapons used by #Israel, contributing to the deaths of tens of thousands in #Gaza, being American-made. Bisharat urges the US to cease its involvement.

Herbew https://www.haaretz.co.il/opinions/2025-01-06/ty-article-opinion/.premium/00000194-3659-ddaf-adb7-7f79baa80000 or https://archive.is/UF5pT

@bookstodon
@israel
@palestine
#IsraelOccupation
#IsraelWarCrimes
#GazaGenocide
#Palestine
#Nakba
#BalfourDeclaration
#AmericanArms
#OatmealQuotes

Quoting Odeh Bisharat, a Palestinian writer and social activist, currently op-ed columnist for Haaretz and Al-Atikhad newspapers:

[…] Europe slaughtered the Jews, and instead of paying for its crimes, it expelled those who remained. In the book Unrepentant (Hebrew title: Al Da’at atzmo) Nurit Gertz brings the words of Amos Kenan, who said: "The debt that the free world owes to the Jews, it easily threw onto the necks of the Arabs."

[…] At critical junctures, Israel's leadership chose the racist West. Even today, most Israelis prefer Donald #Trump, the racist, antisemitic with dictatorial tendencies.

[…] With all due respect to the “Jewish Genius”, the vast majority of the weapons that cause death and destruction in the region are American. It's time to say to the Americans: Enough, let us breathe.

Bisharat is discussing the historical context of the Israeli occupation of Palestine, focusing on the role of European antisemitism and the current reliance on American weaponry. Reflecting on the 1948 events in #Ramla, as depicted by Yoram Kaniuk in book title 1948 (Tasha"h), he argues that the displacement of Palestinians was influenced by Europe's desire to rid itself of Jewish populations following the #Holocaust. He contends that the Balfour Declaration itself stemmed from a similar racist sentiment.

This historical context, where Europe sought to solve its "Jewish problem" at the expense of Palestinians, continues to play out today, with the majority of weapons used by #Israel, contributing to the deaths of tens of thousands in #Gaza, being American-made. Bisharat urges the US to cease its involvement.

Herbew https://www.haaretz.co.il/opinions/2025-01-06/ty-article-opinion/.premium/00000194-3659-ddaf-adb7-7f79baa80000 or https://archive.is/UF5pT

@bookstodon
@israel
@palestine
#IsraelOccupation
#IsraelWarCrimes
#GazaGenocide
#Palestine
#Nakba
#BalfourDeclaration
#AmericanArms
#OatmealQuotes

Cornelis de Bruijn (6) Terugkeer

Dit is het zesde van dertien stukjes over Cornelis de Bruijn. Het eerste was hier.

***

Libanon

Cornelis de Bruijn verliet Jeruzalem op 16 november 1681 en bleef even hangen in Ramla om daar – vandaag 343 jaar geleden – Kerstmis te vieren. Nieuwjaar en Drie Koningen volgden en op 8 januari 1682 was hij weer in Jaffa, waar hij onmiddellijk aan boord van een schip ging. De volgende dag arriveerde hij in Tripoli.

Daar verbleef De Bruijn vier maanden in het huis van de Hollandse consul, maar hij maakte wel enkele rondreizen. Een daarvan bracht hem naar de Libanon, waar hij de beroemde cederbomen bewonderde. Op een tweede reis bezocht hij Akko, Nazaret, het Meer van Genesaret en de berg Tabor. Op de weg terug bezocht hij opnieuw Tyrus en deed hij Sidon aan alvorens terug te keren naar Tripoli.

Syrië

Daarvandaan vervolgde zijn weg naar Aleppo, waar hij van mei 1682 tot april 1683 woonde in de karavanserai. In zijn verslag vertelt hij over de Romeinse munten die hij op de markt kocht. Hij geeft er een uitvoerige beschrijving van.

Vanuit Aleppo wilde De Bruijn verder reizen naar de onlangs geïdentificeerde ruïnes van Palmyra. Vijf jaar eerder waren de overblijfselen van de oude stad bezocht door een groep Engelsen, en nu wilde de Nederlandse kunstenaar de plek ook zien. Helaas weigerde een lokale bedoeïenenstam mee te werken. Na een klein jaar verliet De Bruijn Aleppo, enigszins teleurgesteld.

Toch hoeft de lezer van Reizen door de vermaardste Deelen van Klein Azië niet te delen in deze teleurstelling. Acht jaar na De Bruijns poging hadden dominee William Halifax en een Nederlander genaamd Gerard Hofsted van Essen
meer succes. In zijn boek bood De Bruijn zijn lezers een samenvatting van wat Halifax had geschreven, met enkele kleine toevoegingen. Ook voegde hij een gravure toe, die een kopie was van een groot schilderij dat Hofsted van Essen had  gemaakt. Het schilderij is nu in het Allard Pierson-museum. Ik blogde er al eens over.

Terug naar Italië

De Bruijn verliet Syrië vanuit Alexandretta (het huidige Iskenderun), bezocht Cyprus en reisde in de eerste helft van juni van Antalya naar Smyrna. De binnenlandse route was ongebruikelijk. Het was bekend dat deze gevaarlijk was. Het grootste gevaar bleek echter niet een overval, maar een grote slang, die De Bruijn uitschakelde met zijn pistool.

Veilig en wel arriveerde hij in Smyrna, waar hij nog zestien maanden zou blijven. Pas nu ontdekte hij dat de Hollandse consul en de ambassadeur in Constantinopel tijdens zijn eerdere bezoek hadden geloofd dat De Bruijn de potentiële moordenaar van Johan de Witt was. Toen de kunstenaar Smyrna uiteindelijk verliet, op 25 oktober 1684, was hij al meer dan tien jaar van huis.

Op 10 november arriveerde hij in Venetië, waar hij tot 1692 zou verblijven in het atelier van een Beierse schilder wiens echte naam Johann Carl Loth was, hoewel elke Italiaan hem Carlotto (1632-1698) noemde. De Bruijn ging werken in zijn atelier.

Venetië

Over de Venetiaanse jaren van De Bruijn is vrijwel niets bekend. Het is mogelijk dat onderzoek in Italiaanse archieven nog eens iets zal opleveren. In elk geval heeft hij Johann Michael Rottmayr (1656-1730) ontmoet, die op dat moment ook in dienst was van Loth.

Natuurlijk moet De Bruijn hebben gehoord hoe Willem III in 1688 een nogal dubieuze uitnodiging had aanvaard om koning van Engeland te worden, het reguliere leger had verslagen, Londen had veroverd, koning was geworden en had aangekondigd dat hij, zoals hij in de Republiek gewend was, de macht zou delen met het parlement. Het verhaal van de Glorious Revolution moet De Bruijns belangstelling hebben gehad, want Willem was aan de macht gekomen na een moord waarvan de kunstenaar nog steeds werd verdacht.

Het is mogelijk dat De Bruijn heeft bijgedragen aan het enige werk uit het atelier van Loth dat in deze jaren kan worden gedateerd, een kopie van Titiaans Dood van Petrus van Verona. Het origineel bevond zich vroeger in San Zanipolo in Venetië, maar is nu verloren gegaan.

In 1692 werd Loth naar Wenen geroepen om hofschilder van keizer Leopold I te worden. Hij zou die positie tot zijn dood bekleden en worden opgevolgd door Rottmayr. Misschien wilde De Bruijn met zijn collega’s mee, maar omdat hij niet katholiek was, ging dat niet. In plaats daarvan keerde hij terug naar huis. Het Rijnland was niet langer een oorlogsgebied en hij kon Frankfurt en Keulen bezoeken. In Keulen vierder hij Kerstmis, Nieuwjaar en Drie Koningen (die in Keulen begraven zouden liggen). Ook het beroemde Keulse carnaval maakte hij mee.

Daarna reisde hij verder. Op 14 maart 1693 arriveerde hij in Amsterdam; vijf dagen later was hij in Den Haag.

Wordt vervolgd.

#Akko #Aleppo #AllardPiersonmuseum #Antalya #ceder #CornelisDeBruijn #Cyprus #GerardHofstedVanEssen #GloriousRevolution #Iskenderun #Italië #Izmir #Jaffa #Jeruzalem #JohannCarlLoth #LeopoldIKeizer_ #Nazaret #OttomaanseRijk #Palmyra #Ramla #ReizenDoorDeVermaardsteDeelenVanKleinAsia #RepubliekDerZevenVerenigdeNederlanden #Sidon #Smyrna #StadhouderKoningWillemIII #Syrië #Tabor #TripoliLibanon_ #Tyrus #Venetië #WilliamHalifax

Cornelis de Bruijn (5) Jeruzalem

Dit is het vijfde van dertien stukjes over Cornelis de Bruijn. Het eerste was hier.

***

Het heilige Land

Cornelis de Bruijn wilde naar Jeruzalem, dat lag op twee dagen van de haven van Jaffa. Maar toen hij halverwege was, in Ramla, gaven de Ottomaanse gezagsdragers hem bevel te blijven waar hij was. Een epidemie in Jeruzalem maakte verder reizen onverantwoord. Pas na bijna drie maanden kon De Bruijn verder reizen en op 17 oktober 1681 bereikte hij de heilige stad. Onderweg passeerde hij het vervallen kerkje voor Sint-Joris in Lydda, waar ik vorig jaar over blogde.

De autoriteiten stonden geen privébezoek toe aan de heilige plaatsen. Ze hadden de franciscanen, die al sinds de Kruistochten de Europese christenen vertegenwoordigden, aangewezen als coördinatoren. De monniken organiseerden rondleidingen, die voor de zekerheid werden beschermd door bewapende Ottomaanse escortes. Pelgrimage was zo veilig en verantwoord, maar bezoekers kregen zo alleen te zien wat hun was toegestaan.

De Bruijn sloot zich dus aan bij de georganiseerde wandelingen door de stad en nam deel aan excursies naar Bethanië en Bethlehem. Het waren allemaal heel normale uitjes. Zijn verslag bevat weinig verrassingen, maar bevat wel interessante, unieke illustraties. Het is bovendien onderhoudend door de nuchtere toon.

De tekenaar aan het werk

Toch slaagde Cornelis de Bruijn erin om op eigen gelegenheid naar de Olijfberg te gaan, waar hij een uniek panorama tekende van Jeruzalem. Dit was verboden, maar hij was er met een franciscaner monnik, die hem een ​​signaal gaf als er mensen aankwamen. De kunstenaar kon dan zijn tekenmateriaal verstoppen in een picknickmand. Na vier dagen was de schets compleet.

De Bruijn maakte ook tekeningen in de Grafbasiliek. Het betekende drie dagen en nachten min of meer onafgebroken werk. (Hij vond de sanitaire voorzieningen in de kerk maar niets.) De tekeningen waren opnieuw belangrijk voor westerse geleerden: hij leverde mooie afbeeldingen van de buitenkant van de kerk, van de ronde hal waarin zich het aediculum op het graf bevindt, en uiteraard van het graf zelf. Ook vandaag zijn deze tekeningen waardevol, omdat de basiliek in 1808 door brand werd verwoest. Zonder de tekeningen van Cornelis de Bruijn zou de middeleeuwse bouwfase niet te reconstrueren zijn.

De Bruijn was geïnteresseerd in de plaatsen die hij bezocht, kon ook ontroerd zijn, maar was niet heel religieus. Je vraagt ​​je af wat hij dacht toen hij de schedel van Johannes de Doper aanraakte in de basiliek van het Heilig Graf, omdat hij wist dat de schedel van deze zelfde joodse prediker ook in de Sint-Jan van Lateranen in Rome werd vereerd. (En in de Umayyadenmoskee in Damascus en in het klooster van Sveti Ivan te Sozopol, voegen wij toe.)

Wordt vervolgd.

#Bethanië #Betlehem #CornelisDeBruijn #Franciscanen #Grafbasiliek #Jaffa #Jeruzalem #JohannesDeDoper #Lydda #Olijfberg #OttomaanseRijk #Ramla #SintJanVanLateranen #SintJoris

🇮🇱 L'auto del ministro della Sicurezza nazionale di #Israele Itamar Ben Gvir si è sibaltata mentre lasciava il luogo dove una donna e' stata accoltellata nella città di #Ramla.

Il ministro non ha riportato ferite gravi.

Secondo quanto riferito da testimoni sul posto l'auto su cui viaggiava #BenGvir sarebbe passata con il semaforo rosso.

Ecco il video 👇

#Israel

Malta, Mellieha Bay & Near Bays - Sea-Beach-Sun-Swim

Videosu: https://youtu.be/7fDE600GUrs

#malta #maltese #island #mellieha #melliehabay #travel #travelvlog #vlogging #travelcontent #travelblog #gopro #blog_mustafaalgun_com #travelvideo #beach #travelandevents #holiday #vacation #touristdestination #seyahat #malteserabbit #sea #vlog #blogging #sun #thingstodo #bestbeach #gezmek #ramla #ghadira #ramlatalqortin #parishchurch

“L'accusa gli contesta due capi d'imputazione”, spiega Jamil Khatib, avvocato di Adnan.
“Il primo è l'appartenenza a un'organizzazione illegale, cioè la Jihad islamica.
Questa accusa non si basa su alcuna prova o sulla confessione del prigioniero, ma su testimonianze di persone, alcune delle quali non lo conoscono nemmeno, che hanno solo detto di "sapere" che Khader Adnan è un membro della Jihad islamica.
La seconda accusa è istigazione, a seguito di report dell'unità informatica riguardanti post di Adnan pubblicati sui social media”. Le ripetute richieste di trasferire Adnan in ospedale a causa delle sue condizioni di salute sono state finora respinte, ed è tuttora ricoverato nella clinica del carcere di #Ramla.

A Randa Adnan, sua moglie, viene impedito di fargli visita durante tutto il ricovero. ⬇4